خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از کف نمی دهد دل آسان ربوده رادیدیم زور بازوی ناآزموده را
۲
من در پی رهایی و او هر دم از فریببر سر گره زند گره ناگشوده را
۳
دل در امید مرهم و این آهوان مستریزند بر جراحت ما مشک سوده را
۴
هرگز دلم حلاوت آسودگی نیافتتلخ است خواب دیده در خون غنوده را
صفحهٔ ۱ از ۳