خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیگانه چون رود به در آشنا رودآن کس که آشنای تو باشد کجا رود
۲
از خاک بوس کوی تو تا پا کشیده امدر راه من جدا روم و دل جدا رود
۳
احرام عهد روز ازل، کعبه کوی دوستجز راه عشق هرکه رود بر خطا رود
۴
صهبای راز بیش ز اندازه می دهندگر دم زند حریف سرش بر هوا رود
صفحهٔ ۱ از ۳