خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جور گرفته مذهب و کیشاین کبر فرو نه از سر خویش
۲
جز خوب مگو از آن لب خوبجز خوبی و لطف هیچ مندیش
۳
تا دور شدی ز پیش چشممعشقت چه غم نهاده از پیش
۴
هر ساعت صبر من بود کمهر ساعت درد من بود بیش
صفحهٔ ۱ از ۲