خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پایمالم فتنه‌ای را هر که در شور آوردبر سر راهم بلا از هر طرف زور آورد
۲
تخم غم در آب و خاک من نکو بر می دهدخرمنی حاصل کنم، گر دانه یی مور آورد
۳
آن که شام زندگانی شمع بالینم نشدکی پس از مرگم چراغی بر سر گور آورد؟
۴
عشق و تشریف هم آغوشی، محالست این که کسخلعت سلطان برای مفلس عور آورد
صفحهٔ ۱ از ۲