خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به گوشم از پریدن‌های چشم آواز می‌آیدکه از غربت درین زودی عزیزی باز می‌آید
۲
مبارک پی هوایی کز دیار دوستی خیزدکه بی‌بال و پر آنجا مرغ در پرواز می‌آید
۳
بغل بگشای و پر کن از غنیمت‌های ایمانیکه از تاراج حسن مملکت پرداز می‌آید
۴
بساط جادویی برهم خورد جادونگاهان راکه لب با حجت و رخسار با اعجاز می‌آید
صفحهٔ ۱ از ۳