خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین دیار عجب مطربان یک رنگندکه دل برند به صد راه و بر یک آهنگند
۲
ز صحن سینه گشایند چشمه چشمه نوربه زخمه صیقل آیینه های پرزنگند
۳
کلید شادی و شمشیر غم به کف دارندبه بسط بر سر صلح و به قبض در جنگند
۴
به دل ز نغمه شیرین حرارت انگیزندبه صوت چون شکر و شیر آهن و سنگند
صفحهٔ ۱ از ۴