خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پس از نه مه جهان را دامن عیشی به چنگ افتدمرقع تا کدامین خار و خارا را به رنگ افتد
۲
نخستین جامه بر اندازه حسن تو ببریدندقبا بر قد سرو از بهر آن کوتاه و تنگ افتد
۳
به عشق رویت از دل ارغوان و لاله می چینمشراره لعل گردد مهر خورشید ار به سنگ افتد
۴
فگنده دل خراشی های رنجش خسته و زارممباد آیینه را قسمت که در جنگال زنگ افتد
صفحهٔ ۱ از ۳