خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل آمد و لعلم ز دل سنگ برآورداشک ز تماشای چمن رنگ برآورد
۲
می خواست ز مرغان چمن شور برآردیک نغمه مغنی به صد آهنگ برآورد
۳
عشق آمد و در شهر دل آیین خرد دیدتا شهر به تاراج رود جنگ برآورد
۴
مطرب ز برم خرقه سالوس به در کردگرد همه شهرم به دف و چنگ برآورد
صفحهٔ ۱ از ۲