خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمند و دام ما غیر از شکار غم نمی‌گیردمگس بر خوان عیش ما به جز ماتم نمی‌گیرد
۲
نصیب دیگران هر لحظه رطل خنده لبریز استته جام تبسم نوبت ما نم نمی‌گیرد
۳
به شیرینی محبت در دل دیگر زیادت کنکه ظرف ما ازین یک قطره بیش و کم نمی‌گیرد
۴
مریضان دیار عشق خوش بیماریی دارندکسی دارو نمی‌خواهد، کسی مرهم نمی‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲