خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده خاص محبت کی به نامحرم رسدمحرمان را دوستگانی از قفای هم رسد
۲
وقت عارف شب نکو گردد که در خوابست عامیک دل بیدار را فیض همه عالم رسد
۳
یافت گر دیوانه یی جاهی تعجب بهر چیست؟از عجایب های دوران دیو را خاتم رسد
۴
زاد مسکینان به ره بردار کاب زندگیتا سفال خضر باشد کی به جام جم رسد
صفحهٔ ۱ از ۳