خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قاصد دلی آزرده تر از آبله داردمی آید از آن کوی و ز رفتن گله دارد
۲
کس خیمه نیفراخت به سرچشمه حیوانگاهی گذری خضر برین مرحله دارد
۳
شاید که شود جلوه گر از غیب جمالیچشمی همه کس بر ره این قافله دارد
۴
معشوق جمیل است و غیور ار نه بگویممجنون نسب از لیلی این سلسله دارد
صفحهٔ ۱ از ۳