خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر برآور بر کله داران قباها تنگ سازروی بنما عاقل و دیوانه را یک رنگ ساز
۲
شاه و درویش از دل و جان آرزومند تواندگر نسازی با پلاس فقر با اورنگ ساز
۳
خواست ایزد از دل سخت تو بنماید مثلبا خلیل خویش گفتا کعبه را از سنگ ساز
۴
ما به کلی بر تو ملک دل مسلم داشتیمحسن را بر تخت بنشان غمزه را سرهنگ ساز
صفحهٔ ۱ از ۳