خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار جام می خوشگوار پیشتا بعد ازین چه آوردم روزگار پیش
۲
راهم قضا به طرفه فضایی فکنده استخوف سوار در پی و گرد شکار پیش
۳
من در میان لجه خونین فتاده امگو دیگری قدم ننهد از کنار پیش
۴
بعد از هزار سعی که بر در رهم دهندآرند یک بهانه به صد انتظار پیش
صفحهٔ ۱ از ۳