خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر جهان کشته بیداد شود برگذرشاز تکبر به سوی خلق نیفتد نظرش
۲
به قفا رو نکند بهر تسلای دلیگرچه یک شهر به فریاد رود بر اثرش
۳
هرکه را فتنه او برد به یک بار ببردهیچ کس باز نیابد که بگوید خبرش
۴
به سر و مال اسیرانش امان می خواهندکس نگوید که مروت نبود این قدرش
صفحهٔ ۱ از ۳