خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزم می‌سازیم سامان گر نباشد گو مباشنوش می‌گوییم مهمان گر نباشد گو مباش
۲
جرعه درد و حیات تلخ قسمت کرده‌اندعیش خضر و آب حیوان گر نباشد گو مباش
۳
غمزه را فرهنگ و دانش ترجمانی می‌کندچشم هندو فارسی‌دان گر نباشد گو مباش
۴
زلف بین سنبل در آغوش ار نگردد گو نگردرخ نگر گل در گریبان گر نباشد گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۳