خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طاعت پیر مغان کن وز همه بیگانه باشاول از میخانه بودی آخر از بتخانه باش
۲
کشتگان عشق، می از کاسه سر می خورندچون که سر را خاک خواهد خورد گو پیمانه باش
۳
کاذبی در عشق، اگر خاکسترت گردد خموشپا چو در میدان سربازان نهی مردانه باش
۴
آنچه در رخسار گل آبست در شمع آتش استعندلیبت گر نمی خوانند رو پروانه باش
صفحهٔ ۱ از ۲