خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لطف می خون در رگ افسرده می‌آرد به جوشقول نای و چنگ طبع مرده می‌آرد به جوش
۲
نرگسش هرگه که می‌بیند به سوی سنبلشمجمع دل‌های بر هم خورده می‌آرد به جوش
۳
شب به مستی پرسش مطرب ره حرفم گشودسمع دانا نکته پرورده می‌آرد به جوش
۴
نیست ما را در صلاح کار ما هیچ اختیارپند بی‌دردان دل آزرده می‌آرد به جوش
صفحهٔ ۱ از ۲