خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما حذر که دست ز آداب شستهایمشرم از دل و زبان، به می ناب شستهایم
۲
از یک حدیث لطف، که آن هم دروغ بودامشب ز دفتر گله صد باب شستهایم
۳
امروز آب دیده ندارد اثر که دوشتلخی گریه را، به شکر خواب شستهایم
۴
از رنگ و بوی گریه ما دور دامنتصد آرزوی کشته درین آب شستهایم
صفحهٔ ۱ از ۲