خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنمآتشی را تا به کی در زیر خاکستر کنم
۲
چند بینم خواری و در سینه دزدم تیر آهشعله را تا کی نگهبانی به بال و پر کنم
۳
زاریم گویا اثر دارد که امشب بر درشناله‌ای ناکرده خواهد ناله دیگر کنم
۴
تا نبینم زهر چشمش را نمی‌یابم حیاتگر به آبِ خضر کامِ زندگانی تر کنم
صفحهٔ ۱ از ۲