خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ما به سر کوی تو آرام گرفتیماندر صف دلسوختگان نام گرفتیم
۲
در آتش تیمار تو تا سوخته گشتیمدر کنج خرابات می خام گرفتیم
۳
از مدرسه و صومعه کردیم کنارهدر میکده و مصطبه آرام گرفتیم
۴
خال و کله تو صنما دانه و دامستما در طلب دانه ره دام گرفتیم
صفحهٔ ۱ از ۲