خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با نازکی حسن تو، کی تاب حجاب استبرروی تو، افروختن چهره نقاب است!
۲
از آتش آن چهره، دل سنگ گدازدتا دیده ترا، خانه آیینه خراب است
۳
لبریز طراوت شده از بس گل رویتدیوار چمن تا مژه خار در آب است
۴
سیلاب شود بسکه تراود ز تو خوبیزین واقعه دارد خبر آن دل که خراب است
صفحهٔ ۱ از ۲