خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نه دیده بینایی تو معیوب استهرآنچه جلوه درین پرده میکند خوب است
۲
خموش بودن عشاق در مقام رضابعرض حال دو بالای اوج مقلوب است
۳
ز پا در آی و، مده تن به دستگیری خلقکه پایمردی دونان برای سرکوب است
۴
به قدر شوق برد هرکسی ز مطلب فیضهواست سرمه، اگر چشم چشم یعقوب است
صفحهٔ ۱ از ۲