خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو رو که دل از مهر تو بد عهد گسستیموز دام هوای تو بجستیم و برستیم
۲
چونان که تو از صحبت ما سیر شدستیما نیز هم از صحبت تو سیر شدستیم
۳
از تفّ دل و آتش عشقت برهیدیمدر سایهٔ دیوار صبوری بنشستیم
۴
ور زان که تو دل بردی ما نیز ببردیمور زان که تو نگشادی ما نیز ببستیم
صفحهٔ ۱ از ۳