خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان لبم، چاره یک شکر خند استدرد دل را، علاج گلقند است
۲
خال نیلی، برآن لب شیرینتخم ریحان و، شربت قند است
۳
برد دیوانه خوشدلی ز میانغصه ها حصه خردمند است
۴
هر طرف گریه چشمه چشمه روان استغم عشق تو کوه الوند است
صفحهٔ ۱ از ۲