خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه همین صبح از غمم پیر استبهر من شام نیز دلگیر است
۲
ناله من، ز ناتوانی هابی صداتر از آب تصویر است
۳
مرو از ره به مهربانی خصمگرمی خصم، چون تب شیر است
۴
مال افزون، در آن فساد کنددل پرحرص، معده سیر است
صفحهٔ ۱ از ۳