خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفای چهره گلگون او سراب دل استخیال لعل لبش، آتش کباب دل است
۲
دل از کمند علایق، نمی رهد بی عشقگسستن از دو جهان کار پیچ و تاب دل است
۳
ز ترک، نسخه دل، زینت دگر گیردکمند وحدت ما، جدول کتاب دل است
۴
ز رنج فقر مدان ناتوانی ما راکه رنگ کاهی ما، نور آفتاب دل است
صفحهٔ ۱ از ۲