خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فکر زلفش، در ره دیوانگی شبگیر ماستحرف گیسویش، بجای ناله زنجیر ماست
۲
ما بهر دلبسته یی، دست ارادت کی دهیم؟چون عصا هرکس کند قطع علایق، پیر ماست
۳
نقد ما رایج ز بی قدری است در بازار دهرخاکساری در گداز خویشتن اکسیر ماست
۴
گو بکن از ضعف ما اندیشه، ای خصم قویناتوانی، کار چون افتد، دم شمشیر ماست
صفحهٔ ۱ از ۲