خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ره حق، گام اول ترک هستی دادن استسوی او از خویش برگشتن براه افتادن است
۲
فکر دنیا کرده ما را غافل از انجام خویشورنه گریان طفل بهر مرگ وقت زادن است
۳
رتبه افتادگی را، دیده ام از بس بلندپیش من برخاستن از جا، بچاه افتادن است
۴
حق شناسان را بسامان رفتن راه عدمرفتن از دنیا و باری بر دلی ننهادن است
صفحهٔ ۱ از ۲