خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کوه کن از طرفی، وز طرفی مجنون استپر ز عشق است، اگر کوه و اگر هامون است
۲
کیست، کو خانه خراب هوس دنیا نیست؟یکی از خاک نشینان درش، قارون است
۳
پیش پاکان، همه اقبال جهان ادبار استنخل در آینه آب روان وارون است
۴
اهل دل، ربط بهم از ره باطن دارندرشته گوهر صد لفظ همان مضمون است
صفحهٔ ۱ از ۳