خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو رنگی، شیوه اهل زمانه استدر آیین دویی، هر کس یگانه است
۲
بهم چون بافت مهمان همچو زنجیرنه مهمانخانه، آن زنجیر خانه است
۳
بر بیداربختان حرف دنیاسراسر خواب غفلت را فسانه است
۴
براه دین برای توسن نفسرگ غیرت تو را، چون تازیانه است
صفحهٔ ۱ از ۲