خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد رنجوران تو، درمان چه می‌داند که چیست؟شام مهجوران تو، پایان چه می‌داند که چیست
۲
شور مجنون ترا، صحرا نباشد احتیاجآتش جانسوز دل، دامان چه می‌داند که چیست؟!
۳
خون مرده، هرگز از نشتر نگردد باخبرمرده‌دل آن جنبش مژگان چه می‌داند که چیست
۴
از سراب خودنمایی، دل ترا خورده است آبزهد خشکت، دیده گریان چه می‌داند که چیست؟
صفحهٔ ۱ از ۳