خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کریم اوست که منت در آب و نانش نیستفقیر دیده ور آنکس که چشم آتش نیست
۲
مکن سرای بزرگان سراغ، ای حاجتکه هست نام بزرگی، ولی نشانش نیست
۳
بر اهل فقر نباشد تحکمی کس رافتادگیست زمینی که آسمانش نیست
۴
جهان ز صدرنشینی، به عالمی شده تنگخوشا خرابه درویش، کآستانش نیست
صفحهٔ ۱ از ۳