خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد ما از پختگی، زحمت ده هر گوش نیستچون می(خم) دیگ ما را ناله‌ای در جوش نیست
۲
چون بود پوشیده از مردم ز بیچیزی چه باک؟این طبق را نعمتی بالاتر از سرپوش نیست
۳
بودی آسان، گر زاظهار تبحر تن زدناز فغان هرگز لب دریا چرا خاموش نیست
۴
از درشتی، لب چو بندی، نشنوی هرگز درشتپنبه یی، چون نرمی گفتار بهر گوش نیست
صفحهٔ ۱ از ۲