خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیستزندگی آب روان ناگواری بیش نیست
۲
این قدر بر تاج دولت، گردن خواهش مکشسایه بال هما ابر بهاری بیش نیست
۳
در طلاقش ای دل نامرد، چند استادگی؟آخر این دنیا زن ناسازگاری بیش نیست
۴
زینت دنیا ندارد این قدر واله شدنسرخ و زردش، چون شفق نظاره واری بیش نیست
صفحهٔ ۱ از ۳