خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرید رنگ من، از می چو گشت جانان سرخحذر کنند چو پوشید جامه سلطان سرخ
۲
مکن برنگ زنان روز و شب لب از پان سرخکه مرد لب نکند جز بزخم دندان سرخ
۳
فریب رنگ حنا چون زنان مخور، که چو شمعبخون خویش بود رنگ شیر مردان سرخ
۴
نهال عمر شود زآب تیغ جانان سبزچو شمع گردد اگر از تو خاک میدان سرخ
صفحهٔ ۱ از ۵