خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میان خلق، با خلق آشنا کامل نمی‌گرددکه در دریاست آب گوهر و داخل نمی‌گردد
۲
کدورت از تری‌های عدو باشد ز خامی‌هاسفال از پختگی در آب هرگز گل نمی‌گردد
۳
نمی‌داند که مال از بذل کردن می‌شود افزونتوانگر دربه‌در زان از پی سائل نمی‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۱