خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که زینت طلبی جسم ترا لاغر کردزینت این بس که بهر ژنده توانی سرکرد
۲
شمع سان هرکه شبی بخت چراغش برکردتا سحر خاک کدورت ز جهان بر سر کرد
۳
داشت دل را بشنیدن ز کدورت ها پاکپنبه گوش، نگهداری این گوهر کرد
۴
بزمین برد فرو خجلت محتاجانمبی زری کرد به من، آنچه به قارون زر کرد
صفحهٔ ۱ از ۲