خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیری در خواهش بدل ریش برآوردپیشم هوس ساده رخان، ریش برآورد
۲
پیری ز دلم برد برون یاد خط و زلففریاد که دودم زدل ریش برآورد
۳
بود از پی صد بار فرو بردن دیگریک ره زدل، ار کژدم غم نیش برآورد
۴
تا کام بنان شکرین گشت بدآموزما را ز لب نان جو خویش برآورد
صفحهٔ ۱ از ۲