خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ذکر تو با این کهنگی‌ها تازه می‌سازدز هم پاشیده اوراق مرا شیرازه می‌سازد
۲
ره سرگشتگی دیگر آید پیش، عاشق راچو تار وقت و ساعت، تا نفس را تازه می‌سازد
۳
عمارت‌های ابنای زمان مهمان چه می‌داند؟که اول خواجه قفل و، آنگهی دروازه می‌سازد
۴
ز کار زاهد ناقص عمل، یک شعبه این باشدکه هر گوشه مقامی از پی آوازه می‌سازد
صفحهٔ ۱ از ۲