خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرد از راه شکست خود به عزت می‌رسدسنگ تا مینا نگردد، کی به قیمت می‌رسد
۲
روزن فانوس را مانَد حسودِ تنگ‌چشمهرکه را سوزد چراغ، او را کدورت می‌رسد
۳
بر سر درویشی خود لرزدم دل همچو بیداز عزیزان هرکه را بینم به دولت می‌رسد
۴
می‌برد هرکس به قدر همت از وی بهره‌ایآگهان را از جهان سفله عبرت می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲