خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دستبرد حوادث گرت خبر باشدبکیسه دست کرم، به ز مشت زر باشد
۲
مجو ز خاطر ناخوش، تلاش معنی خوشسخن طراز قلم، از دماغ تر باشد
۳
اشارتی است غبارت بدیده از پیریکه بایدت پس ازین خاک در نظر باشد
۴
بها فزایدت از صحبت مصاحب نیککه قیمتی بود آبی که در گهر باشد
صفحهٔ ۱ از ۱