خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پردگی نیست عطا، گر همه پنهان باشدرعد ابر کرم آوازه احسان باشد
۲
جمع با ثروت دنیا نشود، خاطر جمعمال چون جمع شود، خواب پریشان باشد
۳
بجز از نرمی و سختی نشود کاری راستتیر را کارگری از پر و پیکان باشد
۴
پادشاهست، فقیری که بدرها ندودنیست کمتر ز سر آن پاکه بدامان باشد
صفحهٔ ۱ از ۳