خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه خود را سبب هستی ما میداندجز خدا هست ندانیم، خدا میداند
۲
چشم دل هر که بر آن قبله عالم داردکعبه را سجده او قبله نما میداند
۳
پای سرکردن راه تو ندارد هرگزآنکه سر در ره عشق تو ز پا میداند
۴
نکند دیدنی خویش هم از ناز مگرخانه آینه را خانه ما میداند
صفحهٔ ۱ از ۳