خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارف اگرچه بی‌غم دل دم نمی‌زندهردم چه خنده‌ها که به عالم نمی‌زند
۲
در خامشی بگیر سبق از کتاب، کوبا صد لب و هزار سخن دم نمی‌زند
۳
آگه شود اگر ز مکافات ضرب و زورمن بعد شاه سکه به درهم نمی‌زند
۴
آن را که خواب مرگ بود در نظر مدامچون شمع تا سحر مژه بر هم نمی‌زند
صفحهٔ ۱ از ۲