خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تند خویی مرد را بیقدر در عالم کندباده از جوشیدن بسیار، خود را کم کند
۲
سر برون آورد عکس از روزن آیینه گفت:فیض صحبت میتواند سنگ را آدم کند!
۳
قامت از پیری نگردد اهل غیرت را دوتاپشت مردان را، تواضع پیش دونان خم کند
۴
بسکه ترسیده است چشمم، ز آشناییهای خلقآشنایی زخم من مشکل که با مرهم کند
صفحهٔ ۱ از ۲