خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن سیم و زر و خانه و اسباب بودسخنی فی المثل امروز اگر باب بود
۲
هرکجا بگذرد آب سخن سیم و زریصد دل آویخته هر سوی چو دولاب بود
۳
قبله طاعت این قوم، طلای دو تبی استطاق درهای خسان، نایب محراب بود
۴
مرده کشتن اویند جهانی ز حسدهر که سر زنده درین عهد چو سیماب بود
صفحهٔ ۱ از ۲