خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر و کین از بهر حق، در خلق عالم کم بودلعن ابلیس از ره فرزندی آدم بود
۲
تا فراموشش نگردد کار مردم ساختنرشته بر انگشت شاه از حلقه خاتم بود
۳
کوس رحلت زن، چو شد خورشید اقبالت بلندمسند دولت گل و، مسند نشین شبنم بود
۴
نقد جان بیدرد در بازار دین نبود رواچون زر بی سکه دان هر دل که آن بیغم بود
صفحهٔ ۱ از ۲