خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ریخت چون دندان، مدار جسم مشکل می‌شودآسیا بی‌پره چون گردید، باطل می‌شود
۲
عاقلان را پاس این و آن، کم از زنجیر نیستچون می‌خواهد، اگر دیوانه عاقل می‌شود
۳
تا نسازی خرج نقد خود، نمی‌آید به کاردل چو از دست تو بیرون می‌رود، دل می‌شود
۴
هیچکس از شیوه افتادگی نقصان نکردعاقبت از خاکساری دانه حاصل می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳