خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها ز لفظ، شعر تو دلبر نمیشوداز رنگ گل دماغ معطر نمیشود
۲
ای گوهر یگانه، تو از بس یگانهایحرف رخ تو نیز مکرر نمیشود
۳
عارف غمین نمیشود از کسر شأن خویشآیینه از شکست مکدر نمیشود!
۴
هرگز کسی بقال نگردد ز اهل حالمفلس ز حرف مال، توانگر نمیشود!
صفحهٔ ۱ از ۲