خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز حرف زر و سیم، دلت هیچ نگویدغیر از گل عباسی ازین باغ نروید
۲
در پرده لبهاست، از آن جای زبان راتا حرف غم عشق تو بی پرده نگوید
۳
هر گام درین راه، تماشای جدایی استحیف است کس این بادیه با دیده نپوید
۴
بر خاک در دوست ره سجده نیابدتا چهره دل از گرد ره غیر نشوید
صفحهٔ ۱ از ۲